| Imam Ali ( A.S. ) - Nederlands |
Ali is de schoonzoon van Mohammed en de eerste van de 12 Imams. Hij
werd in 599 n.Chr. in Mekka geboren. Hij was 30 jaar jonger als Mohammed.
Daar de eigen nageslacht verarmde nam Mohammed, intussen rijk geworden
door te trouwen met de weduwe Hatice, de jonge tot zich en adopteerde hem.
De wederzijdse verhouding werd versterkt door geestelijke innerlijkheid.
Ali was bij de eerste openbaring van Mohammed, in het hol Hira 610 n.Chr.
Ali was en bleef zijn levenlang zeer arm wat een grote handicap was tegenover
de Profeetverwanten Abubakr, Omar en Osman, want deze konden met hun grote
rijkdom aanhangers werven onder de vluchtelingen die naar Mekka waren gekomen.
De Schiitische traditie zegt dat Mohammed, Ali meerdere malen als zijn
opvolger had bepaald. Enige maanden voor zijn dood riep Mohammed, op de
weg van Mekka naa r Medina, voor honderdduizenden mensen Ali tot zijn opvolger
en liet Ali door de mensen massa en de Profeetverwanten huldigen. Hoewel
Ali bezig was met de regelingen rondom de begrafenis van Mohammed werd
do or de Omayyadengroep (Abubakr, Omar, Osman) met een staatsgreep Abubakr
tot Khalif benoemd. Deze groep had de steun verworven van de vluchtelingen
en de Mekkanesen terwijl Ali alleen de steun genot van de stam Haschemi
en een vreemdeling genaamd Salman de Perzier (Salman Farsi). Met 17 volgelingen
weigerde Ali om Abubakr als Khalif te erkennen. Fatima (Ali's vrouw en
Mohammeds dochter) probeerde de twee inheemse Stammen van Medina voor Ali
te winnen. Abubakr en Omar kregen hiervan lucht en lieten Fatima, die zwanger
was, in elkaar slaan en trappen door een doodkommando. Fatima had een miskraam
en stierf. Deze voorval deed zich voor zes maanden na de dood van Mohammed.
Het vermoorden van Fatima was een waarschuwing aan Ali. Ali erkende Abubakr
niet meer als Khalif. Abubakr heersde van 632 tot 634 en benoemde Omar
tot zijn opvolger. Deze, van 63 4 tot 644 regerend, was beroemd om de grote
expansie van de Islam voor elkaar te hebben gekregen. De Byzantynse provincies
Syrie en Egypte werden veroverd, de reuze Perzische Rijk werd in een gewelddadige
aanloop overrompeld. Khalif Omar voerde de eerste Klassenstichting in.
De Arabieren die in het Schiereiland woonden (Saudi-Arabie) werden de heersende
klasse van de reuzen Rijk. De nieuwe (gedwongen) Moslims werden van de
macht uitgesloten en als tweede rangsburger behandeld . De stervende Omar
benoemde een zes koppige commissie voor het kiezen van de nieuwe Khalif.
In feite was dit een moord komplot tegen Ali want de minderheid (Ali was
in de minderheid) zou de meerderheidsbesluit moeten gehoorzamen, zoniet
dan zouden ze worden vermoord. Dat Ali in de zeskoppige kieskomite was
opgenomen was een doordachte slinkse plan van Omar, waarmee hij de handen
van Ali tegenover Osman wou binden. Natuurlijk werd Osman tot khalif gekozen
en Khalif Osman maaakte de Omayyaden-Klan tot de leidende-clique van de
heersende Arabieren. Twaalf jaar na de dood van Mohammed had de Klan, die
hem de meeste weerstand in de weg had gelegd, Mohammeds werk als buit vergeven
en Ali protesteerde hiertegen. Ali was er tegen dat Osman zijn familie
en naasten rijk liet worden over de rug van de staat terwijl anderen honger
leden. Osman baande Ali uit Medina en Ali moest in een armzalige dorp vlakbij
Medina leven. Osman maakte zich meerdere malen schuldig tegenover oude
Profeetverwanten. Ibn Massud, de oude dienaar van Mohammed, die zijn authentieke
Koranexemplaar, ter vernietiging door Osman, niet wilde geven werd door
een moordkommando tot de dood geslagen. Osman raapte ongehoord veel rijkdom
bij elkaar, bouwde zich een schitterende paleis en leefde in grote rijkdom
en welvaart. Zijn arrogante rijkelijke levensstijl en zijn Nepotismus (hij
nam de Omayyaad Marvan,die Mohammed wegens enige delikten en vijandelijkheden
uit Medina baande, als zijn rechter hand) leidde tot een opstand waarbij
Osman vermoord werd. Ali nam geen deel aan de opstand. De gedelegeerden
van de Provicie en het Volk van Medina lieten Ali ophalen en drongen aan
dat Ali de volgende Khalif moest worden. Sommige Profeetverwanten, waaronder
Osama, weigerden Ali te erkennen als Khalif (biat) omdat hij van mening
was dat hij de Khalif moest worden.Hij meende recht te hebben op de Khalifaatschap
omdat hij de leider was van de laatste leger dat door Mohammed was samengesteld.
Gelijk na het kiezen van Ali to Khalifaat braken er in Medina onlusten
uit omdat Ali vele oude Profeetverwanten, die zich onder de drie voorgaande
Khalifaten hadden verrijkt, van hun functies ontheef. De onrusten werden
zo erg dat Ali uit Medina moest vluchten. Met 800 man week hij uit naar
Irak, maar werd gelijk op de hielen gezeten door een grote leger geleid
door Aischa (een van Mohammeds vrouwen), Talha en Subair (beide hadden
kort ervoor geweigerd om Ali als Khalifa te erkennen). Met een veel kleinere
leger stelde Ali zich, bij Basra, tegen de rebellen leger en overwon. Deze
slag wordt de Kameelslag genoemd omdat Aischa op een kameel reed. Ze mocht
ongestraft naar Medina terugkeren Muawiya, Gouverneur in Syrie in de tijd
van Omar en Osman, weigerde de erkenning van Ali als Khalif. In 657 kwam
het tot de slag van Siffin, die Ali gewonnen zou hebben als op het beslissende
moment de leiders van het leger Ali niet in de steek hadden gelaten. Na
deze militaire nederlaag wou Ali met een nieuwe leger tegen Muawiya aantreden
maar, het leger viel uiteen. Muawiya, stuurde zijn leger- en stormtroepen
naar Irak en het Schiereiland. Medina werd zwaar geplunderd en gebrand
en vele inwoners werden vermoord en gexecuteerd. Ali werd bij alle belangrijke
ondernemingen in de steek gelaten door de Irakezen.Hij voelde zich net
in een drijfzand, net als een man van vacuum. Het feit dat hij zich, ook
als Khalif, zeer bescheiden aankleedde en zeer bescheiden at ripe bij de
Irakezen en de Arabieren geen bewondering maar verachting op. Kort voor
zijn dood vervloekte Ali, in een droom waarin hij Mohammed zag, de aanhamgers
van Mohammed die hem in de steek hadden gelaten en zijn demokratisch-socialistische
en humanistische politiek gesaboteerd hadden. De zwaar teleurgestelde Ali
werd in de maand Ramadan 661 n. Chr. door een Haridschi met een giftige
zwaard dodelijk verwond. Ironisch genoeg heeft Muawiya de moordaanslag
van een andere Haridschi, op dezelfde dag, overleefd.
